Je wilt TPU en PETG combineren in één 3D-print, je hebt alles voorbereid, de print loopt, en uiteindelijk hecht er… niets. Vooral bij multi-material 3D-printen is dit een probleem waar velen vroeg of laat tegenaan lopen. Want of je nu een beginner bent of een ervaren maker: zodra flexibele materialen zoals TPU en stijve kunststoffen zoals PETG elkaar ontmoeten, bereikt de klassieke hechting snel zijn grenzen.

Waarom 'mogen' TPU en PETG elkaar niet echt?

De reden hiervoor ligt in de materiaaleigenschappen. TPU is flexibel, elastisch en gedraagt zich tijdens het printen compleet anders dan PETG, dat eerder stijf en vormvast is. Deze verschillen zorgen ervoor dat de twee materialen aan het contactoppervlak nauwelijks met elkaar verbinden. Bij het gezamenlijk printen van TPU en PETG ontstaan daarom vaak zwakke overgangen die al bij een geringe belasting loslaten. Juist daarom werken veel multi-material projecten niet zoals je had gehoopt.

De oplossing: Beam Interlocking!

Hier komt een oplossing in beeld die het probleem op een compleet andere manier aanpakt. In plaats van te proberen de hechting tussen TPU en PETG te verbeteren, vertrouwt Beam Interlocking op een mechanisch principe. Dit betekent: de materialen worden niet „verlijmd“, maar doelgericht in elkaar gehaakt.

Bij Beam Interlocking genereert de slicer kleine, in elkaar grijpende structuren bij de overgangen tussen de materialen. Je kunt het vergelijken met minuscule verankeringen die elkaar doordringen. Hierdoor ontstaat een stabiele verbinding, hoewel TPU en PETG van nature niet goed met elkaar hechten. Dat is precies wat deze techniek zo effectief maakt bij multi-material 3D-printen met TPU en PETG: het omzeilt het eigenlijke hechtingsprobleem volledig.

In de praktijk betekent dit voor jou dat je EINDELIJK functionele onderdelen kunt realiseren waarbij flexibele en stevige zones zinvol worden gecombineerd!

Beam Interlocking correct toepassen en instellen in de slicer

Om Beam Interlocking echt te laten werken, draait het vooral om de juiste toepassing in de slicer. Het is belangrijk dat de overgangszones tussen TPU en PETG groot genoeg zijn, zodat de mechanische vertanding zich goed kan vormen. Te kleine contactoppervlakken leiden er al snel toe dat de verbinding alsnog zwak blijft. Ook de belasting speelt een rol: de verbinding is stabiel, maar niet onverwoestbaar. Het vervangt geen massieve versmelting, maar zorgt voor een slimme vormsluiting.

Een ander punt dat velen onderschatten, is de planning van het onderdeel. Als je van het begin af aan rekening houdt met waar TPU en PETG elkaar raken en hoe deze zones zijn opgebouwd, kun je het volledige potentieel van Beam Interlocking benutten. In plaats van simpelweg twee materialen „op elkaar te laten botsen“, ontstaat er een gerichte verbinding die mechanisch functioneert.

Om de verbinding echt goed te laten houden, moet je op een paar zaken letten:

• Activeer Beam Interlocking in de slicer
• Plan de overgangszones bewust
• Creëer voldoende contactoppervlak
• Kies geen te dunne verbindingszones

Als je al deze punten hebt afgedekt, ben je goed op weg!

Conclusie: Multi-material printen eindelijk zinvol gebruiken!

Onder de streep verandert Beam Interlocking de manier waarop je over multi-material 3D-printen denkt. Je bent niet meer afhankelijk van materialen die perfect aan elkaar hechten. In plaats daarvan gebruik je gericht hun eigenschappen en verbind je ze via intelligente structuren. Juist bij het 3D-printen met TPU en PETG is dit de sleutel tot functionerende, stabiele resultaten!

Beam Interlocking is dus ideaal wanneer je:

• TPU en PETG wilt combineren
• Flexibele en stijve onderdelen moet verbinden
• Functionele multi-material onderdelen print
• Mechanische verbindingen nodig hebt

Typische toepassingen:

• Handgrepen met een flexibel gedeelte
• Dempingselementen
• Functionele prototypen
• Onderdelen met soft-touch zones